Home sweet home!

26 juni 2019 - Den Bosch, Nederland

Inmiddels ben ik al weer ruim vier weken thuis. Vanaf Varzy, waar ik dus bij Karin en Marij heb gelogeerd, was het nog een kleine twee weken tot Den Bosch. Op mijn gemak hoor! Nou ja, af en toe was het nog wel hard werken. Die dag bijvoorbeeld dat ik 85 km moest fietsen, klimmen en dalen, lekker vermoeiend. Kom ik daar 4 fietsende mannen tegemoet, ik zag en hoorde dat het Nederlanders waren. Ik dacht nog: “waarom fiets ik nu door?”

Dat dachten zij schijnbaar ook want ze draaiden om en riepen dat ik even moest stoppen.

Blijkt dat een van die mannen een vroegere collega van mij was, bijna 50 jaar geleden. Wim, hij zat in de opleiding in hetzelfde ziekenhuis en een paar jaar geleden ben ik hem nog eens op een studiedag tegengekomen. Het verbaasde me dat-ie mij herkende in de gauwigheid. Hij was met zijn broer en twee vrienden onderweg naar Santiago. Met de racefiets, zonder bagage, dat werd door iemand vervoerd met de auto. 

Wat een leuke ontmoeting, ook al was het maar kort! Ik kreeg er weer energie van en kon de laatste kilometers naar de camping wat makkelijker aan.

En wat een toeval! De volgende dag stond ik op een camping in Dun sur Meuse waar ik een onverwacht leuke ontmoeting had met Marij die ook onderweg naar Santiago was. Niet alleen was zij diezelfde mannen tegengekomen maar ook bleek ze Gerry te kennen! De (fiets)wereld is klein.

En toen was ik al bijna in Nederland...Mijn eerste stop was in Maastricht, in de jeugdherberg. De volgende dag 85 kilometer naar Venlo. Het leek mij leuk om weer bij Frans en José te overnachten en de laatste nacht bij Liesbeth en Paul. Dezelfde overnachtingsadressen als op de heenweg maar nu in omgekeerde richting.

De vlag hing uit in Venlo en twee grote borden met “welkom terug”. Ik had afgesproken dat ik twee nachten zou blijven en voor de volgende dag had José nog wat mensen uitgenodigd zonder dat ik dat wist. Dat was een verrassing en heel erg gezellig.

Op zaterdag ben ik naar Eindhoven gefietst en ook daar hing de vlag uit en werd ik weer allerhartelijkst ontvangen. Wat een verwennerij toch allemaal!

Helemaal uitgerust en bijgeslapen kon ik de volgende dag aan het laatste stuk beginnen, zo’n 40 kilometer naar Den Bosch. Henk wilde dat laatste stuk wel met mij mee fietsen dus die trof ik bij het station van Eindhoven. De slingers die hij bij zich had heb ik maar meteen omgehouden!

Het was mooi weer, we hebben op ons gemak gefietst, ik had gezegd dat ik om vier uur de straat in zou rijden dus ik had tijd zat. Maar hoe dichter we in de buurt van Den Bosch kwamen hoe harder ik ging fietsen. Henk is een goede fietser maar hield me amper nog bij...

Toen ik vanuit de Bossche Broek de Sint Jan zag opdoemen zat ik te joelen op mijn fiets! Oh geweldig! Den Bosch, ik ben er weer!! Ik wilde nog even een kaarsje aansteken in de Sint Jan. Niet dat ik nou zo gelovig ben maar ik vind het wel een mooi ritueel. Voor ik vertrok had ik dit gedaan (de regen stopte toen dus...) en een kaarsje als dank voor de goede afloop leek me ook wel toepasselijk.

Zo leuk om mijn straat weer in te fietsen! Al die mensen die op me stonden te wachten, ik vond het geweldig! Slingers, ballonnen in het huis en buiten, lieve kaartjes. Een hele leuke thuiskomst en een leuk feestje!

Daarna heb ik nog ruim een week in een half leeg huis gezeten. Mijn spullen werden pas de week daarop teruggebracht. Eigenlijk vond ik het helemaal niet zo erg. Ik vond het wel wat hebben zo’n half leeg huis. En het belangrijkste, mijn bed, stond er nog. Opgemaakt en wel, ik kon er zo in! 

En nu ben ik zo’n 4 weken thuis en het is verrassend hoe gewoon alles weer is. Bijna eng hoe snel dat het went. Ik geniet wel van het thuis zijn, het feit dat ik niks hoef en het vertrouwde van mijn huis en de mensen. Ik lummel iedere dag!

Ik heb de geraniums inmiddels in de bakken staan en ga ik zonder oogschaduw de deur niet meer uit. (En dat terwijl ik het ruim een jaar zonder heb gedaan!) Ik heb weer Dove en Rituals en ik ben naar de kapper geweest en heb met hulp van Lidwien een nieuwe zomer garderobe gekocht. Was wel nodig, ik had nog maar weinig in de kast omdat ik voor mijn vertrek flink opgeruimd had.

Ik geniet van de leuke dingen die Den Bosch te bieden heeft zoals de Verkade fabriek, de Bosch Parade en gisteren de Open tuinendag. Ik heb de mooiste plekjes van Den Bosch gezien! Op ontdekkingstocht door eigen stad, het hoeft niet persé ver te zijn.

Maar ook vind ik het wel wat saai! Het gewone leven gaat door. Er gebeurt weinig spectaculairs, maar dat komt ook omdat ik zelf wel op een laag pitje lijk te staan. De fiets komt af en toe uit de schuur voor een kort tochtje rond de Zuiderplas maar meestal beperkt het fietsen zich tot de supermarkt op mijn oude stadsfiets. Ik heb niet zoveel energie, ik rust nog steeds uit van mijn tocht.

Wat een reis, ruim 15.000 kilometer gefietst! En dan nog de nodige kilometers met trein, bus, taxi, en vliegtuig. Maar goed, die waren beduidend minder vermoeiend.

Soms vragen mensen wat mijn volgende reis wordt. Ik heb nog wel wat wensen maar zo lang als ik nu weg geweest ben, dat doe ik niet meer. Ik vind een jaar wel erg lang! Je krijgt zo veel indrukken, ik vind het gewoon te veel! Ik heb er geen spijt van, dat zeker niet maar een eventuele volgende reis mag wel wat korter. Ik weet niet of het er ooit nog van komt maar Patagonië staat nog op mijn verlanglijstje...

Hoe dan ook, mocht het weer zo ver komen dan meld ik dat weer via dit kanaal. 

Ik heb het vaker gezegd geloof ik, ik heb ontzettend genoten van de vele reacties van jullie. Zelfs van mensen die ik persoonlijk niet ken! Ik vond het hartverwarmend! Ik wil iedereen daarvoor bedanken. Voor alle leuke, lieve, grappige berichtjes, de adviezen en de steun op afstand. 

En natuurlijk ook een dankjewel aan al die mensen die ik onderweg ontmoet heb en die mijn reis speciaal hebben gemaakt. Een paar mensen in het bijzonder: Gerry, die een stuk in Oost-Europa mee gefietst heeft. Arnold, die mij op een fantastische manier door de Pamir geholpen heeft! Marcel en Christina, Ute en Konrad die mij een stuk in Zuid-Oost Azië vergezeld hebben.

Het was een onvergetelijke reis!

Yvonne

Foto’s

42 Reacties

  1. Paul:
    26 juni 2019
    Heel leuk om je onderweg tegengekomen te zijn! En dus een klein beetje meegereisd te hebben, al was het met je bagage en niet met jou (jullie, met Arnold).
    Succes met wennen aan thuis zijn en dromen mag. Als je naar Patagonië mocht vertrekken heb je tenminste één trouwe volger, maar aan alle reacties te zien wel meer!
    Veel groeten,
    Roos en Paul
  2. Arnold Gall:
    26 juni 2019
    Dappere dame !

    Heel bijzonder idd dat je zo vaak bekenden of vrienden van bekenden tegenkomt. De kans is immers groter dat je ze mist. Lieve Yvonne, wat een geweldige en lange, zware reis heb jij gemaakt, diep, diep respect voor jou!

    Geniet nu maar lekker van het 'saaie' leven. Ik kom (ooit) een keertje logeren om bij te praten.

    (Suske en Wiske)
  3. Leni Janssen Lutgerink:
    26 juni 2019
    dank voor al je verhalen,ik heb genot
  4. Esther:
    26 juni 2019
    Hoi! Ik was al aan het wachten op dit verhaal, zó benieuwd hoe het je thuis weer bevalt en of je weer nieuwe dromen hebt! Top avontuur mee gemaakt, petje af!
  5. Jolanda:
    26 juni 2019
    Goed dat je weer thuis bent, dat je weer veilig en wel in ‘t Zand bent aangekomen. We hebben je gemist. Maar we hebben ook genoten van al je spannende verhalen. Dank daarvoor.
  6. Dory Abrahamse:
    26 juni 2019
    Een hele prestatie, knap hoor!
    Eerst maar weer goed ‘aarden’ in je eigen huis en eigen stad en weer energie opdoen. De plannen komen daarna wel weer vanzelf ☺️!
  7. Klaas Herman de Haan:
    26 juni 2019
    Hallo Yvonne!
    Jou werd een mooie thuiskomst bereid zeg! Feestelijk en hartelijk. De overgang van het fietsleven naar het gewone dagelijkse zal wel wennen geweest zijn. Maar in het gewone schuilt het bijzondere tenslotte. Enfin, Patagonië kan nog wel wachten.
    Veel goeds toegewenst en...je hebt meer dan één koffer met verhalen verzameld. Ga je daar nog wat mee doen? Ben benieuwd. Lieve Fietsgroeten van Klaas Herman de Haan.
  8. Mieke/Frans:
    26 juni 2019
    Hallo Yvonne,
    Eind goed, al goed. Wat een reis, wat een verhalen, wat betreft een avontuur en wat een aankomst. De fietskoningin van den Bosch is na 15.000 km weer terug. Toen je bijna thuis was rook je de stal en kreeg je vleugels. Wat ben een prestatie. Ergens onderin schuilt bij mij een lichtelijk gevoel van jaloezie. Ik zou dat ook graag willen. Ik zou toch zeggen dat ik alle ingrediënten in mij heb, maar toch?! Angst, gebrek aan discipline.
    Nu tijd om achter de geraniums te gaan zitten maar dat went natuurlijk ook niet. Als zo'n jaar weg geweest bent maakt de adrenaline je bij thuiskomst bijna euforisch en wat is er dan mooier dan 'home sweet home'. Nu maar wennen aan de saaiheid van alle dag. Bedankt voor jouw mooie verhalen en ik zie jou nog wel weer een keer de fiets pakken voor een volgend avontuur.
    Maar voorlopig; veel plezier in jouw huis, straat, stad, vrienden en vriendinnen!
  9. Henk van Breukelen:
    26 juni 2019
    Yvonne,
    Fijn dat je weer goed en veilig thuis bent aangekomen, we bedanken je graag voor de fantastische verslagen en dito foto’s van je enorme reis, met alles er op en er aan. Rust even uit Patagonië lijkt uitdagend.
    Liefs en groet Anneke en Henk
  10. Bianca:
    26 juni 2019
    Ben blij dat je er weer bent lieve Yvonne, gezond en wel en veilig thuis weer en ik je leuk op het buurtbankje op de foto heb vastgelegd met je buren . Ik mis je foto's en je reisverhalen, wel hoor. Zo van genoten, een jaar lang. Dank je wel. Tot ziens, bij een gebakje eten bij mij. Liefs, Bianca
  11. Lidwien Lammertinkl:
    26 juni 2019
    Ik vind het fijn dat je weer thuis bent.Volgens mij heb je nog wat aanvulling op je garderobe nodig. Allemaal te krijgen, pardon te kopen in Heesch.De middenstand heeft je nodig en wil niet dat je almaar blijft fietsen.
  12. René de Zeeuw:
    26 juni 2019
    Onvergetelijk, inderdaad! Zelfs voor ons als volgers, ik weet nu iets van gebieden waarvan ik daarvoor zelfs nooit gehoord had. Want elke keer ga je dan toch eens de kaart bekijken, wikipedia voor algemene en geschiedenis informatie en andere bronnen. Zo kun je door jou gedreven ook een beetje virtueel meereizen. Dank je daarvoor, dus wij laten dit kanaal gewoon aanstaan want Patagonië lijkt me heel leuk!
    En dat het nu zo leeg voelt is heel begrijpelijk. Je hebt een jaar lang zo'n hoeveelheid indrukken te verwerken gehad dat het iets weg heeft van een overdosis. Daar moet je wel even van afkicken, dus neem de tijd. En dan is de stad van Jeroen zeker een geschikte plek.
    Liefs van marly & René
  13. Akke van Dongen:
    26 juni 2019
    Hoi Bosche kanjer. Wat goed dat je weer gezond en wel thuis bent. Wat hebben enorm genoten van je fantastische verhalen. Zo konden we je goed volgen en ervaren hoe het je verging. Je vind het nu soms saai schreef je. Misschien toch over een tijdje je blog maar eens in boekvorm gieten . Je kunt alleen goed fietsen maar ook zo leuk en belevend schrijven. We gaan binnenkort een afspraak maken. Groetjes van ons
  14. Anja:
    26 juni 2019
    Wat een kadootje Yvonne, voor je trouwe volgers, dat we nog van je laatste stukje naar huis mogen meegenieten. En voor jou zelf afsluiting van een heel mooi logboek. Kan me zo voorstellen dat het nu even lastig is je plan in het normale daagse leven weer te trekken. Maar gelukkig begin je met de zomermaanden. En wie weet zien we elkaar weer eens tijdens een WF-weekend?
  15. Veronica en Jan Deumers:
    26 juni 2019
    Met veel plezier het afgelopen jaar je verslagen gelezen. Bedankt
  16. Ed en Hans ten Kortenaar:
    26 juni 2019
    Avonturen van ‘de fietsende Bosschenaarse’ gaan we missen. Oh leuk, verhaal van Yvonne en wanneer er tijd is wordt het snel gelezen. Wat bijzonder om te lezen hoe je terug welkom bent geheten, dat is een mooie manier om in een warm bad van familie, vrienden en buren terecht te komen bij thuiskomst. Ja, nu wennen aan het heerlijke saaie leven en bedenken hoe je op den duur van het afgelopen jaar gaat verwerken. Feest van herkenning bij het bedenken en maken in welke vorm dan ook. Mocht je zin in een fietstocht krijgen wegens het mooie weer - in Almere ben je uiteraard van harte welkom. Voor jou zijn we “vriendin op de fiets” adres, dus mail en kom. Kleinere tochtjes om deze zomer iets af te kicken en toch nog onder weg te zijn.
    Wie weet tot snel, welkom terug en hartelijke groet Ed en Hans
  17. Koosje de Leeuw:
    26 juni 2019
    Ha Yvonne,
    Het was leuk om achterop mee te reizen!
    Ik heb genoten van je mooie en avontuurlijke verhalen.

    Koosje
  18. Marian j:
    26 juni 2019
    Gracias Yvonne voor je mooie verhalen.
    Kom maar lekker op de VU naar Spaanse les voor je naar Patagonia gaat.
    Nos vemos op de Boulevard
  19. Ton vd B:
    27 juni 2019
    Heel veel respect en bedankt voor je mooie verhalen
  20. Jeanne Tax:
    27 juni 2019
    Yvonne petje af wat een prachtige fiets tocht heb jij het afgelopen jaar (+) gemaakt. Een reis met jezelf en de wereld.
    Neem de tijd om te landen het komt weer vanzelf en zit je op de fiets naar Pathagonie.
  21. Joke Mantel:
    27 juni 2019
    Hoi Yvonne, ik ben zelf niet zo’n wereldreiziger, maar ik heb genoten van je verhalen. Geniet nu maar van je eigen huis en stad! En mocht je weer op pad gaan, ik “ volg” je.
  22. Saskia:
    27 juni 2019
    Yvonne, ook je laatste verhaal is heel mooi en ontroerend. Wat een lieve vrienden heb jij en wat leeft iedereen met je mee. Fijn om weer bij al die mensen in de buurt te zijn en heerlijk om weer in je eigen bed te slapen.
    Regelmatig fantaseer ik hoe het is om weer thuis te komen na een lange tijd. Zo dus.
    Wij blijven nog even doortrappen want het bevalt nog steeds.
    Tot ziens bij de wereldfietser. Liefs van Saskia
  23. Marnie:
    27 juni 2019
    Welkom thuis Yvonne! En gezond en wel! Als je je verveelt meld je maar voor een bakkie in de VK! Ik ben ook ruim n week of vijf thuis van n half jaartje Nepal en India en heb alle tijd, want ik heb hier twee weken n fietsongeluk gehad omdat n auto mij geen voorrang dreigde te verlenen op n rotonde , mijn gebroken schouder, tuberculum majus, gaat mij de komende maanden wel tot rust manen, groeten Marnie
  24. Jack:
    27 juni 2019
    Wow dikke 15000km. Ik vind het leuk je hier weer rond te zien struinen. Zelfs al zie ik je niet toch weer vaak het vertrouwde geluid van je piepende schuurdeur te horen! Nogmaals welkom thuis. XX Jack
  25. Maria z Polski:
    27 juni 2019
    Brawo! Gratuluję! Jesteś wspaniała! Życzę wielu szczęśliwych chwil i dużo sił do spełniania marzeń. Pozdrawiam serdecznie. Maria
  26. Albert Pijnappels:
    27 juni 2019
    Welkom terug in Den Bosch. Ga je vast weer tegen komen op we are public voorstellingen
  27. Paulien:
    27 juni 2019
    En ook ik heb genoten van je verhalen en voel fiets-verwantschap! Ik hoop je een keer tegen te komen en ‘live’ nog meer verhalen te horen.
  28. Nicolette peters:
    27 juni 2019
    hallo lieve yvonne, wat een prestatie, wat een avontuur. nu wordt het toch tijd dat je een boek erover gaat schrijven.
    we moeten maar vlug iets afschrijven, ik mail je nog !
    monique van lea is met haar klas voor een paar weken naar oeganda !
    grtjs nicolette
  29. Koni und Ute:
    27 juni 2019
    Superwoman Yvonne, wir hatten wirklich eine schöne Zeit zusammen und sind froh, dass Du uns in der Welt getroffen hast; aber wir sind auch froh, dass Du gesund zurück bist. Konrad und Ute
  30. Rian:
    27 juni 2019
    . Beste Yvonne, wat een leuke fotoos van je reis naar je thuis, al die mensen en versieringen, hartverwarmend. Ik ben blij dat je veilig thuis bent. Goed dat je dat kaarsje toch hebt aangestoken bij je thuiskomst, en ik vond het een eer om met je mee te mogen reizen. Tot ziens!!
  31. Gerry:
    27 juni 2019
    Leuk ter afsluiting en bedankt voor de eervolle vermelding! Ik heb het gevoel het hele stuk meegefietst te hebben, maar dan virtueel......
  32. José Boermans:
    28 juni 2019
    Lieve Yvonne,
    Prachtig om jouw afsluitende verslag te lezen en met leuke foto’s!!
    Je ontvangst in den Bosch was echt een feestje zo te zien. Fijn dat je zoveel lieve mensen om je heen hebt.
    Veel liefs ook van ons,
    Frans en José
  33. Karin en Marij:
    28 juni 2019
    Hoi Yvonne, weet je Lummelen is een kunst. Dat moeten we weer leren en het is gezond voor geest en lijf.
    En keigoed gedaan 15000 kilometer op de fiets en door moeilijk gebied om trots op te zijn.
    Enorm genoten van je verhalen en foto's.
    Lekker genieten van thuis, Den Bosch, Boulevard en zo en lummel nog maar lekker een tijdje aan.
  34. Anita der Kinderen:
    28 juni 2019
    Lieve Yvonne.
    Bedankt voor al je mooie verhalen. Ik heb zo een klein beetje mee kunnen reizen/fietsen. En dat zonder moe te worden:) Ik heb er van genoten. En als je weer voor een mogelijk kortere reis op de fiets stapt lees ik graag weer je verhalen. Geniet nog van de rust, thuis. En als je dan jezelf begint te vervelen en een baantje zoeken. Ik weet nog een leuke plek waar ze mensen al jij kunnen gebruiken. ;)
  35. Mariette:
    28 juni 2019
    Hoi Yvonne, welkom thuis. Ik vond het jammer dat ik er die dag niet bij kon zijn. Geniet van het nietsdoen, laat alles maar over je heen komen. Voor je het weet zit je weer in je Bossche ritme. Dank je wel voor je mooie verhalen en dat je ons hebt mee laten genieten van je ervaringen. We zullen zeker weer een keertje afspreken om bij te kletsen. lieve groeten.
  36. Marianne Penninks:
    29 juni 2019
    Dag Yvonne, ik heb genoten van je verhalen, een jaar lang dacht aan het eind van de maand O, Yvonne zal weer schrijven wat zij beleefd heeft daarvoor hartelijke dank en tot ziens. groetjes Marianne
  37. Jet den Otter:
    1 juli 2019
    Hoi Yvonne, wat een warm welkom: een ware intocht na jouw prachtige indrukwekkende reis. Superknappe prestatie; chapeau!
    Ik word steeds zo vrolijk van jou beeldende verhalen. En gelukkig was je net vóór het rupsjeukseizoen weer thuis🥴.
    Geniet nu van het zoete Bosche zomerleven en die reis naar Patagonië gaat er zeker en vast wel komen...... Liefs. Jet
  38. Marjan:
    1 juli 2019
    Lieve Yvonne, ik heb van he verhalen genoten! Wat geweldig dapper ben jij! Ik hoop je te zien bij harskamp begin september. Liefs uit Noorwegen, Marjan
  39. Wouter en Ineke:
    10 juli 2019
    Lieve Yvonne, Fantastisch om ook je afsluitende reisverslag te lezen. Prachtig slot van al die mooie verhalen en foto's van je wereldreis op je fiets! We hebben er van genoten! Zó leuk dat we op deze manier met je mee mochten reizen! En Zóooveel respect voor je enorme prestatie!! We hopen je ook weer te zien bij het weekend van de Harskamperdennen. Lieve groetjes, Wouter en Ineke
  40. Marian Koot:
    13 juli 2019
    Hallo yvonne,
    Toch op de valreep een reactie van mij want tot nu toe niet gedaan omdat vlak na jouw vertrek vorig jaar mijn zus de diagnose ongeneeslijke kanker kreeg en nog ongeveer een half jaar te leven......! Dat kwam erg hard aan.......en trek me bij zulke ervaringen altijd wat terug / maak mijn wereld kleiner.......tot zover het slechte bericht en dus reden van geen reactie ( mijn zus is inmiddels ook al overleden......) Maar......maar........ik had de eerste twee berichten van jouw al gelezen en wat vond ik het moedig en boeiend om zo'n enorme fietsreis te ondernemen op jouw leeftijd. ( By the way, ik ben een vrouw van 67 en wilde zelf ook graag nog eens een lange fietstocht maken ......staat op mijn bucket list ! ) Kortom ik was meer dan nieuwsgierig en ben je blijven volgen en heb al je verhalen gelezen en er van genoten........wat een reis en wat een prestatie ! Ook al kennen wij elkaar niet bedankt, het waren plezierige onderbrekingen.
    Groeten, Marian
  41. Loes Jacobs:
    14 juli 2019
    Ha Yvonne
    Hardstikke leuk je weer gevolgd te hebben. Ge zijt en bleft un kanjer mee oe gefiets
    Geniet van het sweet home gevoel
    We kletsen een keertje bij
    Loes
  42. Corrie van Dijk.:
    9 augustus 2019
    De verhalen van je reis vond ik geweldig, een fijne tijd weer thuis.