Mingelabar!

14 maart 2019 - Singapore, Singapore

Myanmar is een bijzonder land maar landschappelijk gezien is het niet zo heel mooi vind ik. De tempels, pagodes en de historische sites zijn prachtig, maar de steden en het landschap kunnen me niet zo bekoren. Het is stoffig, armoedig en de steden vind ik niet mooi! Het straatbeeld wordt gedomineerd door veel verkeer, luxe auto’s, hele oude auto’s, scooters en motoren, maar ook ossenkarren en krakkemikkige tuktuks.

Over heel Myanmar lijkt wel een constante mist te hangen, ik vraag me af of het echte mist is of stof en rook omdat er voortdurend brand is. Ik vrees het laatste, je ziet voortdurend bermen die in brand staan, dat lijkt heel normaal hier. Ook zag ik in een hele drukke straat midden in de stad talloze werkplaatsen buiten waar ze boeddha beelden uit marmer maken, daar was het stofgehalte in de lucht duidelijk voelbaar.

De mensen zijn vreselijk aardig, overal word je begroet met het vriendelijke: ‘mingelabar’. Ze vinden het geweldig als je met hun op de foto wilt.

Ik ben begonnen in Mandalay, daar een paar dagen gebleven, rondgedwaald tussen de ontelbare tempelcomplexen en geprobeerd om een beetje de weg te vinden in de stad. De tempels, pagodes en stupa’s zijn zonder meer allemaal prachtig. Maar ik vermoed dat qua onderhoud, de tempels een hogere prioriteit hebben dan de wegen. Ik ben in ieder geval blij dat ik hier niet hoef te fietsen, lijkt me niet echt plezierig. Lange rechte wegen, smal dus weinig ruimte voor fietsers, heel slecht wegdek, asfalt met scheuren en gaten. En warm! Hoewel minder warm dan de rest van Zuid-oost Azië. ‘s Avonds heb je soms een vest nodig.

Na een paar dagen Mandalay met de trein naar Hsipaw, spreek uit als Sipo...of zoiets. De treinreis er naartoe is spectaculair. Het gaat heel langzaam de bergen in en een heel stuk over een enorme hoge brug. Al hobbelend en schommelend maar het ging goed. Dat was wel een mooi gedeelte van Myanmar.

Shipaw vond ik erg leuk. Ik zat in een leuk hostel en ik heb de eerste dag een trekking gedaan. Voor een dag maar hoor, mijn rechterknie is wat pijnlijk dus die probeer ik te ontzien. Maar het was een leuke dag, we waren met z’n drieën, Rob en Marijke uit Nederland. We hadden een leuke gids, hij sprak goed Engels en had wel wat te vertellen. De volgende dag had ik een fiets gehuurd omdat ik het toch niet kan laten...nou, het was geen succes. Geen versnellingen en een verkeersdrempel kwam ik al nauwelijks op. Daarbij zakte het zadel bij iedere hobbel naar beneden. Dus erg lang heb ik het niet volgehouden.

Daarna naar het Inle meer. Een interessant gebied. Daar heb ik trouwens ook voor een dag een fietsje gehuurd en die was wel iets beter. Ik heb even iets gekopieerd van Wikipedia, ik had het zelf niet beter kunnen beschrijven...

“Het Inlemeer is bekend vanwege de op palen gebouwde dorpen, de drijvende boomgaarden en de beenroeiers. Het meer is ruim 20 km lang en op zijn breedst ruim 5 km. Het bevindt zich ongeveer 400 km ten noorden van de voormalige hoofdstad Rangoon.

Rondom en op het Inle meer woont de Intha-minderheid, vaak in dorpen met op palen gebouwde huizen. Het bekendste dorp is Ywama, gebouwd in het meer, met houten huizen op palen en kanalen als straten. Delen van het dorp zijn door middel van houten bruggen met elkaar verbonden.

Eveneens op het meer bevinden zich drijvende boomgaarden. De Intha's creëren ze door een laag aarde vast te binden met moerasplanten. Daardoor blijft de aarde drijven. Er worden allerlei soorten groenten op geteeld. Op en rond het meer zijn verscheidene werkplaatsen: er zijn weverijen, smeden en sigarenfabriekjes.

De Intha's hebben een eigen manier van roeien. Net als de gondelier in Venetië gaat de roeier op de boot staan, maar - in plaats van met twee handen - klemt hij de roeispaan tussen één hand en één been.”

Ongelofelijk om te zien hoe mensen daar op het water leven. Het leverde mooie plaatjes op. Het was ook wel weer heel commercieel, ze hopen natuurlijk dat je in iedere werkplaats wat koopt. 

Na het Inlemeer richting Bagan. Daar heb ik, letterlijk en figuurlijk één van de hoogtepunten van mijn reis beleefd. Ik heb een ballonvlucht gemaakt, een onvergetelijke ervaring! Een rib uit mijn lijf, dat wel maar ach, kan mij het schelen. Ik kom hier waarschijnlijk nooit meer en wat ik begreep is het een van de mooiste plekken waar je zo’n ballonvaart kan doen.

En ik vond het echt een belevenis, ze maken het ook zo dat je je erg welkom voelt. Alleen het opblazen van de ballonnen vond ik al spectaculair. Ik vond het toen mijn geld al waard. Alles was af, de briefing van tevoren, de hele ontvangst, het champagne ontbijt na afloop. Wat ik ook zo leuk vond was dat de jongens die de ballon vliegklaar maakten heel vrolijk en enthousiast stonden te zwaaien toen wij langzaam gingen stijgen. “Bye bye, have a good trip!” Alsof we op wereldreis gingen!!

Het in de lucht zweven tijdens de zonsopgang, met uitzicht op de stupas en tempels van historisch Bagan en op alle andere ballonnen die in de lucht hingen was magisch! Ik vond het geweldig! Kost wat maar dan heb je ook wat! Ik ben er de rest van de dag nog wat euforisch van geweest.

Tja, wat heb ik nog meer gedaan...

-Ik heb een dag achterop een scootertje gezeten bij een gids die belabberd Engels sprak en waar ik dus niet zo veel aan had. Bovendien zat ik erg ongemakkelijk en had ik daarna pijn in mijn rug.

-Ik heb in Monywa de grootste liggende Budha gezien en volgens mij ook de grootste staande Budha. Die torende als een wolkenkrabber overal bovenuit en je kon via een trap binnen helemaal tot boven komen.

-Ik heb bij het Inle meer in een heel trendy koffietentje de lekkerste cappucino gedronken van heel Zuid-Oost Azië.

-Juist op het moment dat ik dacht dat ik geen tempel  of stupa meer hoefde te zien raakte ik helemaal ontroerd en erg onder de indruk van de Pagodes van Indein, een klein dorpje wat verbonden is met het Inle meer door een smal kanaal van zo’n 8 kilometer. Deze groep pagodes vond ik echt prachtig! Je zag oude afgebladderde pagodes maar ook die weer hersteld waren. Het was er heel rustig, aan iedere pagode hing een soort belletje wat bij ieder zuchtje wind begon te klingelen. Zo bijzonder, bijna sprookjesachtig! ik heb me echt staan te vergapen.

-Krijg ik het voor elkaar om in anderhalve dag twee keer te verdwalen! Het zal ook eens niet zo wezen! Zonder fiets en op wel heel vreemde plekken. De eerste keer was op de trappen van Mandalay Hill waar ik naar de zonsondergang ben geweest...teleurstellend overigens. Ik was onderweg naar beneden, dacht ik, maar ineens ging de trap omhoog. Het was ook al helemaal donker en dan ziet alles er heel anders uit. Ik werd een beetje wanhopig maar gelukkig stond er nog een groepje mensen, amateurfotografen begreep ik.  Ze waren al aan het eind van hun sessie en een van de mannen heeft me met de auto voor het hostel afgezet. Zo lief.

De tweede keer was de volgende dag in de trein naar Hsipaw! De trein had eerder al een lange stop gemaakt maar ik durfde toch niet naar de wc, je weet maar nooit, misschien rijdt die trein wel voor mijn neus weg. Het had achteraf best gekund, tijd zat! Dus toen we weer een stop hadden waagde ik het er op. Ineens hoor ik de fluit van de trein, zo’n ouderwetse. En de wc-juf bonsde heel hard op de deur, maar ik was pas halverwege...Mijn broek dichtmakend rende ik over het perron, (auau, mijn zere knie,) de eerste de beste coupé in. Maar dat was niet de goede dus ik heb even als een kip zonder kop heen en weer gelopen voordat ik de goede coupé vond. Ondertussen reed de trein al en toen ik eenmaal mijn coupé in kwam zag ik mensen opgelucht kijken. Een paar hadden me gemist en maakten zich zorgen...Het heeft dus ook leuke kanten: ineens kreeg ik van alle kanten aandacht terwijl ik tot dan toe nog geen woord had gewisseld met mijn mede-reizigers.

-Dit heeft niks met Myanmar te maken maar ik heb via YouTube talloze oude afleveringen van Jiskefet gezien, hilarisch en een welkome afwisseling na een cultureel-toeristische tour.

-Ben ik twee keer naar de U Bein brug in Mandalay geweest. De eerste keer was tegen de avond en was het zo druk dat ik bang was van de brug af geduwd te worden. De tweede keer was in de ochtend en toen heb ik toch wel een beter beeld gekregen. Zie de foto’s! En Wikipedia voor info:

(De U Bein-brug is een voetgangersbrug bij Amarapura in Myanmar. Het is met ruim 1,2 kilometer de langste teakhouten brug ter wereld.

De brug over het Taungthmanmeer werd omstreeks 1870 gebouwd en is genoemd naar de burgemeester die het liet bouwen. Het teakhout was afkomstig van een verlaten paleis in Ava, dat overbodig was geworden na het verhuizen van de hoofdstad van Ava naar Amarapura.

De brug, die op zware pijlers rust, kan tijdens de regentijd gedeeltelijk onder water komen te staan. In het dorpje aan de overkant van de brug vindt men enkele tempels, sommige in Nepalese stijl. De brug wordt druk gebruikt door de lokale bevolking waaronder monniken uit het naburige Mahagandayonklooster. 's Avonds flaneert de plaatselijke bevolking op de brug en wordt er in de wachthuisjes op de brug van alles verkocht.)

Tja en nu ben ik weer in Singapore. Voelt een beetje als thuiskomen. Ik zit weer in hetzelfde hostel als de vorige keer waar ik mijn biertje drink op het bankje buiten maar deze keer zonder Ute en Konrad. De 18de vlieg ik naar Lissabon van waar ik op mijn gemak naar huis fiets. Lekker het voorjaar en de geranium-tijd tegemoet. Komt dat even goed uit want ik ben van plan om daar na mijn thuiskomst eens uitgebreid en langdurig achter te gaan zitten! Ik kan me er al op verheugen! Maar eerst nog een eindje fietsen.

Lieve groet,

Yvonne

Foto’s

49 Reacties

  1. Peter:
    14 maart 2019
    Weer een geweldig leuk verhaal en mooie foto's Yvonne. Succes met de terugreis en veel plezier achter de geraniums.
  2. Gerry van Es:
    14 maart 2019
    Hoi Yvonne, leuk je te hebben ontmoet in Myanmar ik lees wel dat je het op de fiets toch iets anders beleeft als in een bus.
    Ik wens je een schitterende en veilige terug reis vanuit Lissabon naar huis.
    Groetjes peter en Gerry.
  3. Leon van den Schoor:
    14 maart 2019
    shit ik moet naar m'n werk.
    Al weer te laat.
    Vanavond nog eens rustig doorlezen.
    Krijg zin om nu al op de fiets te stappen maar ook hier in NL is het er (nog) veel te koud voor
  4. Treke:
    14 maart 2019
    Hoi Yvonne, weer een mooi verhaal. Ik was bijna 20 jaar geleden in Myanmar. Mooi om.je foto's te zien en je verhaal te lezen. Het was toen nog niet zo druk als jij nu beschrijft. Goede reis naar Lissabon en nog een mooie fietstocht terug naar Den Bosch!
    Groetjes Treke
  5. Toos de Jong:
    14 maart 2019
    Hoi Yvonne,
    Wat een prachtig verhaal, je schrijft zo beeldend dat ik als het ware een beetje met jebmee reis. Geniet van je laatste Aziatische dagen. Goede terug reis. Toos
  6. Jolanda:
    14 maart 2019
    Ha Yvonne,
    Wat een mooi verslag weer. Zonder fiets gaat dus ook goed, eventjes tenminste. Klinkt goed. Bijzonder hè zo'n ballonvaart? Heb ik ook ooit gedaan, maar niet zo spannend hoor, gewoon boven Duitsland. Nu zit ik op Schiphol, klaar om naar Florida te vertrekken. Jij nog veel plezier en alvast een goede thuisreis!
  7. Toine:
    14 maart 2019
    Hej Yvonne, mooi verhaal, en erg mooie foto's ! ben benieuwd wat je nu het meest bij zal blijven van dit land (?) nog even naar Lissabon en hup weer op t fietske naar Den Bosch. Nog wel ff een stukske rijen. Maar daar heb je dan ook alle tijd voor (!)
    groetjes en weer een goeie reis, Toine
  8. Aimy:
    14 maart 2019
    Wat herkenbaar die verhalen van Myanmar! En zooo tof dat je die ballonvaart hebt gedaan! Ons budget was toen te klein daarvoor, maar wat een prachtige beelden! 18e vanaf Lissabon weer terug.. wat geweldig! Mocht je begin april rondom Barcelona zijn, laat het me weten 😉. Geniet nog daar!
  9. Arnold Gall:
    14 maart 2019
    Hoi Yvonne. Het is heerlijk om weer wat van jou te lezen. Zo te zien was het een gelukkige keuze om de fiets even in Singapore te laten.
    Beterschap met jou knie, vooral srtaks in Portugal en Frankrijk!

    Hartelijke groeten uit Santiago.
  10. Richard Kuntzelaers:
    14 maart 2019
    Mooi verhaal weer Yvonne! Prachtige foto's ook! Ik wens je een goede vlucht en hoop dat je ook van het laatste traject nog een leuk verhaal gaat schrijven.
    Heel veel groetjes en succes!
  11. Monique Hebly:
    14 maart 2019
    Prachtig om je beeldende verhalen te lezen met bijbehorende prachtige foto's. Veel plezier en goede terug reis richting NL. Dat verhaal van die geraniums geloof ik alleen niet zo 😉
  12. Jacqueline:
    14 maart 2019
    Geweldig je verhalen. Blijf lekker genieten van al het moois.
  13. René de Zeeuw:
    14 maart 2019
    Super verhaal weer: een cameraman erbij en we hebben een prachtig nieuw reisprogramma op TV “Onderweg met Yvonne”
  14. Gerry:
    14 maart 2019
    Goede keuze dus om Myanmar niet te befietsen. Dat klinkt niet leuk, stof, rook, uitlaatgassen. Wel al hetgeen wat je aan cultuur hebt gesnoven! Hopelijk gaat het weer goed met je knie en kun je de tocht vanaf Lissabon goed volbrengen. Tja... rustig aan terug..... dwz dat ik je met mijn fietskriebels in mn lijf dik kans niet meer zie.... Dan maar virtueel zoals wereldfietsers dat doen...
  15. Ed en Hans ten Kortenaar:
    14 maart 2019
    Yvonne gaat na al die belevenissen achter de geraniums zitten! Hihihi, maar wat zullen wij je verhalen missen Yvonne. Op de fiets door Myanmar is een ander verhaal, maar we horen steeds meer dat het zo druk is geworden. Vooral met busreizen! Wij zagen uiteraard in Bagan veel toeristen, de gouden rots was enorm druk - maar met mensen uit myanmar zelf. Verder weinig toeristen. Die ballonvaart moet geweldig zijn boven Bagan - wauw, wat een super goed idee. Nu uit Azië en terug naar Europa en weer genieten van de Europeanen. Ga je langs de kust? Of nog geen idee. Er is een Santiago route vanuit Porto - we gaan het mee beleven via de reislogger. Goede reis en welkom in Europa. ❤️🙋‍♀️🙋‍♂️
  16. Josie:
    14 maart 2019
    Wauw dat moet mooi geweest zijn, nu nog even Singapore en dan weer naar huis op t gemakje, wij zorgen wel voor de geraniums. Erg benieuwd hoe t je zal bevallen na zo n
    lange reis en wanneer je dan weer de kriebels krijgt
  17. Marietje:
    14 maart 2019
    Ivonne weer een mooi verhaal wensen jou een goede veilige reis naar huis veel plezier met de garaniums.
  18. Els:
    14 maart 2019
    Goh Yvonne, wat een leuk verhaal. Lijkt me werkelijk prachtig in die ballon. En dat met zonsopgang. Bijzonder mooi verhaal van een misschien niet zo mooi land maar de beschrijvingen die je doet maken het geweldig mooi. Goeie reis naar Lissabon en geniet van de tocht naar de lente toe. Groetjes uit een koud, regenachtig Den Bosch
  19. Piet en Nel:
    14 maart 2019
    Prachtige foto's weer, je kunt bij thuiskomst wel eens een lezing houden over je avonturen. Geniet nog maar even van het lekkere weer, in Nederland schijnt het bar en boos te zijn. Groeten uit Spanje
  20. Liesbeth:
    14 maart 2019
    Hoi lieverd, wat een avonturen weer maar dat is niets vergeleken bij mij. Hier mijn reisverhaal van afgelopen zondag. Mijn reis gaat vanuit Eindhoven naar Haarlem. Om 17.00 heeft Paul mij naar het station gebracht met de auto omdat het pijpenstelen regende☔️💨en stormde, op het station bleek dat er alleen vervoer naar Den Bosch mogelijk was, alle andere richtingen waren uitgesloten, in een overvolle van hysterische mensen voorziene trein maar ingestapt. In Den Bosch iedereen eruit zoekende naar bussen die er niet kwamen,ik stond al meer dan 30 min in de rij en had uiteindelijk mij illegaal doorgeworsteld naar de eerst plaats, bleek ik in de verkeerde rij te staan😡op naar rij nummer twee. Hop de bus in en onderweg naar Geldermalsen daar werd het trekvee eruit gegooid en moesten we de trein naar Utrecht nemen die net vertrokken was, gelukkig ben ik niet zo’n poppetje anders was ik daar alsnog weggewaaid💨💨uiteindelijk kwamen een sprinter waar er een paar mensen mochten zitten maar waar ik moest staan( zie er blijkbaar nog te jong uit) na diverse haltes on Utrecht aangekomen en rennen naar het juiste perron🏃‍♀️🏃‍♀️🏃‍♀️Zagen we nog net de achterlichten van de trein🤬Hoppa de volgende trein in naar Amsterdam en daar weer wachten op de trein naar Haarlem daar stond Eef mij gelukkig op te wachten( ze had nog net niet de pyjama aan) Om een lang verhaal kort te maken, ik ben zonder overdrijven🤥 langer onderweg geweest dan van de zomer naar Zuid Italië. Conclusie volgende keer toch naar met de fiets en lieve schat, je hoeft echt niet zover weg te gaan om grootste avonturen te beleven. Helaas heb ik hier geen foto’s van maar ik denk dat jij genoeg fantasie hebt om er een beeld bij te maken.Doe voorzichtig : pas uit en kijk op: veel liefs van ons❤️
  21. Heleen van Wijnen:
    14 maart 2019
    Dank je wel Yvonne, een hele goede vliegreis en dan lekker fietsen door Europa! Dat is ook leuk.
  22. Anneke en Henk:
    14 maart 2019
    Yvonne,
    Wat een reisverslag weer en wat een mooie foto's, hopen dat je knie zich spoedig herstelt, zodat je plannen Lissabon Den Bosch een feestelijke tocht worden. Geraniums zijn er voldoende geteeld, dus dat komt wel goed. Deze week is er voldoende regen en wind geweest, dus de zomer kan mooi worden hoor, geniet nog van het Zuid Oosten. We gaan vandaag naar Zwolle uitvaart Tante Trees.
    Je een veilige en fijne reis toewensen, is wat ons rest en bedanken je weer voor je fantastische verslag, liefs en groet Anneke en Henk
  23. Els Donders:
    14 maart 2019
    Prachtige foto's! !! Wat mooi gefotografeerd! En grappig het laatste stukje van je verslag: stukje naar huis fietsen vanuit Lissabon is voor mij alsof je het over fietsen van Vught naar Den Bosch hebt! Wens je een leuk fietstochtje naar huis! X
  24. Mieke/Frans:
    14 maart 2019
    Zoals gewend weer een prachtig verhaal alsof je al lezend in een film zit.
    Myanmar is dus geen land voor COPD-ers. Kan mij voorstellen dat een treinreis daar, zoals je dat beschrijft, spectaculair is. Die rechterknie heeft het wel te verduren. In ieder geval iets om te ontzien, zeker nu je straks nog een fietstochtje in het verschiet hebt van Portugal naar de geraniums in Den Bosh. Ik probeer mij voor te stellen hoe de dorpen er rond het Inlemeer er uit zien maar ondanks jouw duidelijke omschrijving is dat toch nog moeilijk. Vooral die aan elkaar geketende drijvende boomgaarden en al die ambachtelijke bedrijvigheden moet een mooi gezicht zijn. Jouw foto's geven een mooie indruk en niet te vergeten de lekkerste cappuccino in Zuid-Oost Azië aller tijden. Idd spectaculair die ballonvaart. Geruisloos zweven op grote hoogte. Treinen en WC's vragen om een goede timing. Gaat niet altijd goed. Ben blij dat ik een jongetje ben.
    Geniet nog even van Singapore en succes met de voorbereidingen naar Europa en de fietstocht naar huis.
    Groeten Frans
  25. Anita der Kinderen:
    14 maart 2019
    Hoi Yvonne.
    Geniet nog even van Singapore. Goed vlucht naar Lissabon en ik hoop nog iets te lezen over de fietstocht terug naar huis.
    groetjes Anita
  26. Maria:
    14 maart 2019
    Genoten van je reisverhalen. Nu weer terug naar Europa. Op dit moment is het guur en winderig. Ik hoop dat je het mooie weer meebrengt. Yvonne, veel fietsplezier nog. De geraniums die laat maar bloeien achter de ramen. Ik denk dat je ze snel moe zal worden. Zo'n eentonig uitzicht. Je raast ze zo weer voorbij. Yvonne het ga je goed. Beterschap met de knie en ik zie uit naar je volgende reisverhalen.
  27. Koosje de Leeuw:
    14 maart 2019
    Ha Yvon

    Wat een leuke verhalen en wat beleef je veel. Lezen can de ballonvaart bracht mij al claustrogevoelens.
    Blijf nog lekker even onderweg. En geniet van Lissabon en het mooie Portugal. Ik heb nog een leuk budget vriendelijk hotelletje.
  28. Klaas Herman de Haan:
    14 maart 2019
    Ha Yvonne! Boeiende verhalen over van aales en nog wat! Dankjewel. Bijzonder zo'n ballonvaart. Goede terugvlucht naar Portugal en dan maar heerlijk fietsen naar huis. Hoop voor je op langdurige wind mee Hartelijk gegroet vanuit een zeer regenrijk Nederland!
  29. Anita:
    14 maart 2019
    Yvonne wat een belevenissen en prachtige foto's. Ik geniet ervan. Zonnige groetjes uit een stormy en rainy Holland
  30. Jack:
    14 maart 2019
    Prachtige foto's Yvonne en super leuk die ballonvaart! Ik wens je een behouden vlucht naar Europa.
    xx Jack
  31. Rian:
    14 maart 2019
    Hoi Yvonne, wat een prachtig reisverslag en schitterende fotoos. Ook die toilet gang met je broek op je knieën had ik wel in het echie mee willen maken. Wat is het toch mooi wat je allemaal gezien hebt. Genieten voor mij dat ik ook een beetje mee mag reizen. Yvonne nog een paar fijne dagen in Singapore en dan een veilige vliegreis gewenst naar Lissabon. Nog veel fiets plezier gewenst op ons Europese continent!!! Lieve groet Rian
  32. Antoinette:
    14 maart 2019
    Ha Yvonne bijna weer in Europa. Dan ben je bijna weer thuis! Gek idee dat je hier weer zal rondlopen. Maar ook leuk en gezellig. Stoer dat Rita nu ook is begonnen met een grote reis. Waarschijnlijk ben je nu je fiets aan het inpakken. Succes. En tot gauw...……..
  33. Anja:
    14 maart 2019
    Prachtig weer om je belevenissen te lezen, Yvonne. Volgens mij kom je met een heel voldaan gevoel terug. Geniet nog van het laatste stukje in Europa. Voorjaar komt eraan!
  34. Nicole:
    15 maart 2019
    Wauw wat vind ik jou toch stoer! Doet ze gewoon allemaal in haar eentje. Geniet van de reis van Lissabon naar huis.
    De groeten van Dennis en Nicole (nu uit Oostenrijk)
  35. Ben huve:
    15 maart 2019
    Wij wensen je een goede vlucht terug naar Europa, en sterkte met je knie !

    Ben & Ingrid
  36. Saskia:
    16 maart 2019
    Wat een prachtige foto’s en wat zie jij fantastische plekken van onze wereld. Straks kun je nog maanden nagenieten en dan komen de fietskriebels gewoon weer terug.
  37. Corrie van Dijk.:
    16 maart 2019
    Wat een geweldig verslag van een mooie reis.Ik heb genoten van alle verslagen en belevenissen, ik wens je een goede reis naar huis waar het hopelijk mooi weer wordt.
    Bedankt dat. Ik mee mocht genieten.
  38. Akke van Dongen:
    16 maart 2019
    Geweldig verhaal weer. Hebben weer mee mogen genieten van je belevenissen. Hele goede terugreis . Zien elkaar zeker in den Bosch achter je geraniums. Groetjes en denk een beetje aan je knie.
  39. Henk:
    17 maart 2019
    hallo Yvonne
    Weer genoten van je mooie verhaal.
    Wat heb je al veel gezien zeg!
    En een mooi avontuur in de lucht.
    prachtige fotos
    Nu op naar Portugal goede vlucht en geniet van het vervolg.
    groetjes Henk
  40. AnSte:
    18 maart 2019
    Hé Yvonne ! Het nadeel van een late reactie is dat eigenlijk alles al gezegd is wat er te zeggen [schrijven-] valt. Het is g e w e l d i g wat je allemaal doet, onderneemt, meemaakt en ervaart. De reis begint 'n beetje op z'n eind te lopen, - en de geraniums beginnen te lokken ! Prachtige timing !! Voorlopig kun je nog even " wat " kilometertjes maken ! Om af te kikken ☺! Goede reis . . . . . Houdoe wâr !!
  41. Jose van elderen:
    18 maart 2019
    Hallo Yvonne Wat een mooi geschreven verhaal weer. Wat maak jij ongelofelijk veel mee! Veel plezier nog en een goede terugreis gewenst.
    groetjes
  42. Karin en Marij:
    18 maart 2019
    Hoi Yvonne, weer genoten van je prachtige verhalen. Je zult vast ook weer genieten van je Europese
    tocht in de lente. En we genieten met je mee door je blog.
    Veel plezier en tot in Den Bosch op de geraniummarkt....
  43. Hanneke:
    18 maart 2019
    Ha Yvonne ......jeetje wat ALWEER een mooi ,interessant en prachtig verhaal !! 👍😊
    Wat een belevenissen( in alle opzichten) echt schitterend!!!
    Ik wens je weer een geweldige tijd en ....tot het volgende "verhaal"!!
    Lieve groet , Hanneke
  44. Lidwien Lammertinkl:
    19 maart 2019
    Poging nummer 2. Ik lees niet elke dag mijn mail.Vandaar de late reactie. Ik vond het commentaar van broer Frans het leukste. Gevat en humoristisch. Maar ik ben natuurlijk niet neutraal. Geniet maar lekker van Europa.
  45. Marianne Penninks:
    19 maart 2019
    Dag Yvonne Leuk wat je geschreven heb over het verblijf in Myanmar,je hebt mooie foto's gemaakt. Nu ben je in Europa en op weg naar 's Hertogenbosch. Ik wens je een goede reis en ik hoop dat je niet veel last zult hebben van je knie. groetjes Marianne.
  46. Paul de buurman:
    21 maart 2019
    mooi reisverslag weer, nu onderweg naar Lissabon, mooie stad, maar met je knie wat vermoeiend denk ik, het is een stad met verschillende hoogte niveaus he. Ik was er in 2013 met een verwaarloosd trombose been , pfff, maar toch een heel mooie vermoeiende tijd gehad, goede reis naar Lissabon, en veel fiets genot naar je huisje uiteindelijk.
  47. Maria z Polski:
    31 maart 2019
    Przeczytałam Twoją opowieść o podróży pięknie zilustrowaną zdjęciami. Jesteś niezwykłą kobietą. Serdecznie Cię pozdrawiam i życzę szczęśliwego powrotu do domu :)))
  48. Marlies Reimering:
    3 april 2019
    Leuk om je verhaal te lezen en weer een beetje terug te zijn in Myanmar waar ik een jaar of 5 geleden was. Gaaf dat je die ballonvaart hebt gedaan en mooie foto’s daarvan! En je geniet nog steeds, heerlijk!
    Zonnige lentegroet uit Nijmegen, we zitten nu alweer op zomertijd.
  49. Loes Jacobs:
    12 april 2019
    Ha Yvon
    Beetje late reaktie,maar ik was dan ook op vakaaansie. Zuid limburg ook leuk en ook klimmen ,voor mij al voldoende.. haha.
    Het was wederom een feestje om je mogen volgen en ik wens je nog een leuk en mooi laatste stukje toe op je fiets. Lees het wel als je weer in het thuisfront bent en je waarschijnlijk je huis niet eens binnenkomt van al die geraniums, want iedereen heeft het erover haha
    Liefs Loes