Weer thuis
10 augustus 2024 - Den Bosch, Nederland
Na twee nachtjes op camping de Boshof in Herwen, de eerste camping weer in Nederland ging ik richting Katwijk.
Ik moest met de pont over van Herwen naar Millingen. Toen we er bijna waren en ik me omdraaide naar de fiets zag ik tot mijn verbijstering dat mijn achtertas er niet op zat! De tas die dwars op de bagagedrager ligt en die vastzit aan de zijtassen. Hè?? Hoe kan dat? Vergeten op de camping, gestolen? Nee toch. Dus ik roep naar de schipper dat ik weer terug moet omdat ik een tas mis. En ik maar bedenken wat er gebeurd kon zijn. Ik zag me al naar huis gaan, mijn tent zit er in en om nou wéér een nieuwe te kopen…halverwege komt de schipper naar beneden. Hij wijst naar de kade en zegt: “daar ligt een rode tas, is dat ‘m?”
Verhip ja, dat is ‘m! Ik was zo opgelucht, ik kreeg er bijna tranen van in mijn ogen. Hoe het heeft kunnen gebeuren is nog steeds een raadsel voor me. Misschien heb ik ‘m niet goed vastgemaakt maar dat ik niet gemerkt heb dat-ie er af gevallen is…wonderlijk. Maar goed, mijn dag kon in ieder geval niet meer stuk!
Na een dag of twee kwam ik in de buurt van Leiden. Martien, ik ken haar via de Wereldfietser, hoewel slechts éénmaal echt ontmoet geloof ik, had me uitgenodigd om te komen lunchen bij haar in Leiderdorp. Nou, leuk initiatief vond ik. Altijd leuk om andere fietsers te ontmoeten. Was erg leuk en lekker geluncht.
Daarna naar Leiden naar de camping waar ik voor twee nachten had geboekt. Best een leuke camping. Wel druk maar ik had een rustig plekje gevonden. De volgende dag naar Leiden centrum gefietst waar ik bij Nelly had afgesproken. Leuke dag gehad samen.
Toen naar Katwijk het begin van de Limesroute. In mijn geval dus het einde. Ik ben ik zuidwaarts langs de kust blijven fietsen. Henk had me een route gestuurd die hij een paar jaar geleden zelf gemaakt had. Een hele lange ronde van Nederland die zo dicht mogelijk langs de grens loopt. Heel leuk, langs de kust en in Zeeland heb ik enorm genoten. Het weer was prachtig, het landschap heel mooi dus ik fietste daar heerlijk. Maar na Terneuzen en in de buurt van Antwerpen werd het knap ingewikkeld. En wat erger was, ontzettend lelijk! Hoe vaak ik niet gezegd heb: wat is het lelijk hier…Havens, kernreactoren, industriegebied! Veel bruggen die regelmatig open staan. Kan 10 minuten duren, maar ook een uur, afhankelijk van hoeveel boten er door moeten, vertelde een vrachtwagenchauffeur mij die me op een duidelijke manier de weg wees. Hij zette gewoon even zijn vrachtwagen stil en stapte uit om mij te helpen. Toen hij verder reed zag ik pas dat er wel 6 of 8 cabines achter hingen. Indrukwekkend, je moet het maar durven om daarmee te rijden!
Ik was blij dat ik uit dat havengebied was, wat een troosteloze, naargeestige omgeving.
Ik heb nog een stuk van de route van Henk gevolgd maar dit was meer in België dan in Nederland. En België is niet echt een fietsland. De paden zijn slecht: of onregelmatige betegeling, of betonplaten waarvan ruim de helft niet goed aansluit op de volgende plaat waardoor je regelmatig het gevoel krijgt dat je over een drempel moet. Beetje leuke dorpjes kom je er ook niet tegen, dus ook geen terrasjes. Enfin op een gegeven moment heb ik die grens maar gelaten voor wat het is en heb ik mijn eigen route gemaakt. Na deze ‘lelijke’ dag kwam ik uit op ‘camping de Ottomeerhoeve’, bij de Wouwse Plantage. Ik was hier eerder geweest, mooi plekje, beetje alternatief sfeertje. Veel kinderen en veel activiteiten. Had de dag toch nog een mooi einde.
De laatste dag zat ik vlak bij Hilvarenbeek. Buitenhof, een mooie natuurcamping, kleine veldjes, mooie binnenzitruimte met keuken en….daar word ik altijd blij van, een waterkoker. Waar een mens al tevreden mee kan zijn onderweg.
Wel veel last van een autoweg die daar vlak langs loopt. Het viel me trouwens op dat dat bij veel campings in Nederland het geval is. Tegenwoordig gebruik ik oordoppen, slaapt toch een stuk beter.
Ik had ‘s morgens net mijn tent afgebroken, moest ‘m nog oprollen en in de tas stoppen, begint het toch te regenen! Een complete wolkbreuk.
Ik heb alles maar laten liggen en gevlucht naar die mooie binnenzitruimte. Het duurde maar een minuut of 10 maar genoeg om een modderpoel te veroorzaken.
Ik heb de tent drijfnat ingepakt, ach dacht ik, kan mij het schelen, ik ga nou toch naar huis.
Onderweg heb ik mezelf nog maar eens getrakteerd op koffie en een lekker gebakje. Ik kan het hebben na al die kilometers die ik gemaakt heb.
En nu weer thuis, dat went heel snel. Ik slaap weer heerlijk in mijn eigen bed.
Ik kijk met een goed gevoel terug op mijn reis. Ik heb genoten van het fietsen, wat is dat toch een leuke manier van reizen! Ik hoop dit nog lang te kunnen doen.
Iedereen bedankt voor de leuke reacties en het volgen van mijn reis! Wie weet tot een volgende keer!
Yvonne
Wij hebben in ieder geval genoten van je verhalen!
Ferdy & Angeliene
Groetjes uit Finland, wij starten morgen met een wandeltocht door Lapland. In september weer eens afspreken.
Ik heb genoten van je reisverslagen en vind het geweldig en sportief dat je weer zo'n mooie tocht hebt gemaakt.
Nog een mooie nazomer en wie weet ... tot ziens in de stad.
Tot snel een keer.
Groeten, Marietje
Bedankt voor je gedocumenteerde verslagen liefs en groetjes Anneke en Henk
machen...viel tapferer als...! Toll, toll, toll.
En het is zeker een mooie manier van reizen. De vrijheid voelen!
Met plezier je verhalen gelezen.
Mocht je nog een klein tochtje willen maken, dan ben je altijd welkom in Venray.
in onze “tent” staat een echt bed staat klaar!
Groeten Geert en Annelies
Leuk Yvonne als je bij collega fietsers kunt buurten!
Kust is mooi maar inderdaad de haven van Antwerpen niet!
Nu weer lekker thuis was erg leuk je te volgen .
Lekker uitrusten en dan linkt het najaarsweekend!👍👍👍
Fijn dat je weer veilig thuis bent en dat je zo genoten hebt. Knap hoor. Heb ook erg genoten van jouw verhalen en foto’s.
Ik vertel altijd vol trots over “mijn fiets vriendin”.
Liefs, José
Je hebt het hem weer geflikt. Bewonderswaardig wat jij allemaal doet en durft
Met recht een powerwoman
Dank voor je mooie verhalen en fotos en wat is nederland ook mooi he
Loesxx
De realisatie jouw tas kwijt te zijn brengt een plotselinge schok in de onderbuik teweeg met een hele serie snelle gedachten en overwegingen met: “oh wat als, als het maar niet, ik hoop toch zo dat, enz”. Des te blijer ben je als je de tas weer ziet en is een enorme opluchting de beloning. Ik ken die paniek maar al te goed.
Ja Antwerpen is nou niet bepaald de plek voor lekker kamperen.
Even opgezocht: camping de Ottomeerhoeve. Ziet er mooi uit!
Nu weer even thuis en wellicht weer plannen voor een volgende fietstocht?
Ik heb genoten van je verhalen.
Laten we snel afspreken in het Bossche
Liefs, Greetje
En die vrachtwagen met zeker zes cabines ... Als die er een verliest, merkt-ie het helemaal niet.
Ik heb weer van je verhalen genoten, mooi dat je weet veilig thuis bent!